Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury w Strumieniu (emgok) zaprasza na spektakl Grupy Teatralnej "Scena Otwarta", działającej przy Cieszyńskim Ośrodku Kultury "Dom Narodowy". Wydarzenie odbędzie się w piątek 20 lutego 2026 o godzinie 18:00 w sali widowiskowej strumieńskiego emgoku (ul. Młyńska 14). Zapraszamy do wspólnego odkrywania intrygującej historii o pewnej wyspie i jej mieszkańcach, stojących w obliczu dużych zmian.
WYSPA WOLNOŚCI
spektakl Grupy Teatralnej "Scena Otwarta"
spektakl Grupy Teatralnej "Scena Otwarta"
piątek, 20 lutego 2026
godz. 18:00
Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury w Strumieniu (emgok), ul. Młyńska 14
sprzedaż biletów w cenie 30 zł rozpocznie się 7 stycznia w kasie emgoku oraz online na stronie www.biletyna.pl
SCENA OTWARTA
Grupa teatralna Scena Otwarta działa przy Cieszyńskim Ośrodku Kultury „Dom Narodowy”. Powstała w grudniu 2010r. w Cieszynie z inicjatywy Johna Whitewooda. To on jest autorem wystawianych przez grupę sztuk. Pisze w języku angielskim, a pani Lucyna Krzanowska tłumaczy tekst. John jest profesjonalnym dramatopisarzem, mającym w swym dorobku osiem sztuk telewizyjnych (ITV) i siedem radiowych, emitowanych przez radio BBC. Obecnie pisze sztuki do odbioru „na żywo”, ponieważ woli kontakt z publicznością, mogącą reagować „tu i teraz”.
Grupa teatralna Scena Otwarta działa przy Cieszyńskim Ośrodku Kultury „Dom Narodowy”. Powstała w grudniu 2010r. w Cieszynie z inicjatywy Johna Whitewooda. To on jest autorem wystawianych przez grupę sztuk. Pisze w języku angielskim, a pani Lucyna Krzanowska tłumaczy tekst. John jest profesjonalnym dramatopisarzem, mającym w swym dorobku osiem sztuk telewizyjnych (ITV) i siedem radiowych, emitowanych przez radio BBC. Obecnie pisze sztuki do odbioru „na żywo”, ponieważ woli kontakt z publicznością, mogącą reagować „tu i teraz”.
„Scena Otwarta” przedstawia historie, których akcja często rozgrywa się w mitycznej Itace. Dawno, dawno temu i daleko stąd – lecz nie tak dawno i nie tak daleko od spraw świata dzisiejszego. Historie te są zabawne, ale również poruszające. Prezentowane przez grupę entuzjastów teatru, którym dostarczanie przeżyć i wzruszeń sprawia autentyczną radość. Aktorzy zwracają się niejednokrotnie bezpośrednio do nas, widzów. Dlatego czujemy się ważni, docenieni.
To, co zaskakuje, to brak jakiejkolwiek scenografii (nie ma ścian, drzwi, mebli. Na takiej scenie premierę miały wszystkie sztuki Szekspira. Jest to tak zwana „scena elżbietańska”, w której liczy się aktor, kostium, błyskotliwy dialog i intrygujący rozwój wypadków.
Nasza grupa nawiązuje do tej tradycji, próbując odkryć i wymyślić teatr elżbietański na nowo - dla współczesnego widza.
„Wyspa Wolności”
To ciekawa, intrygująca, stymulująca historia o pewnej wyspie i jej mieszkańcach stojących w obliczu dużych zmian. Przeżywają – „przełom, kluczowy moment, przejście fazowe…”
To kolejna sztuka Johna Whitewooda skłaniająca do przemyśleń i refleksji.
To ciekawa, intrygująca, stymulująca historia o pewnej wyspie i jej mieszkańcach stojących w obliczu dużych zmian. Przeżywają – „przełom, kluczowy moment, przejście fazowe…”
To kolejna sztuka Johna Whitewooda skłaniająca do przemyśleń i refleksji.
Fragment recenzji pana Andrzeja Kasperka:
Veni, vidi… i zostałem pokonany. Przez słowo, słowo nieśpieszne i deklamowane z wielką atencją przez czterech aktorów teatru słowa, którzy zabrali widzów na wycieczkę do początków współczesnej cywilizacji, cywilizacji pośpiechu i pieniądza (stąd maksyma: czas to pieniądz). Aktorzy zaprosili widzów do teatru minimalistycznego, teatru w którym władzę sprawuje słowo a czas spowalnia. Ten niespieszny rytm mowy ma wartość terapeutyczną. W świecie, który nas zalewa bezmyślnie i za szybko wypowiadanymi słowami (chciałoby się powiedzieć wystrzeliwanymi), w mediach, na ulicach, w rozmowach telefonicznych, w świecie korporacji, tym bardziej raduje i uspokaja taka chwila zawieszenia. Wolności od nadmiaru bodźców.
Veni, vidi… i zostałem pokonany. Przez słowo, słowo nieśpieszne i deklamowane z wielką atencją przez czterech aktorów teatru słowa, którzy zabrali widzów na wycieczkę do początków współczesnej cywilizacji, cywilizacji pośpiechu i pieniądza (stąd maksyma: czas to pieniądz). Aktorzy zaprosili widzów do teatru minimalistycznego, teatru w którym władzę sprawuje słowo a czas spowalnia. Ten niespieszny rytm mowy ma wartość terapeutyczną. W świecie, który nas zalewa bezmyślnie i za szybko wypowiadanymi słowami (chciałoby się powiedzieć wystrzeliwanymi), w mediach, na ulicach, w rozmowach telefonicznych, w świecie korporacji, tym bardziej raduje i uspokaja taka chwila zawieszenia. Wolności od nadmiaru bodźców.
